Vlaamse feestdag. Op tv zingt Ramses Shaffy, een half-Egyptenaar met Russische en Franse wortels dat ze hem hem moeten laten. Vlamingen weten hoe ze moeten feesten ! Maar dat geheel terzijde.
Het was hier enige tijd stil. Deels omdat ik de indruk had dat Gerda het kalmer aan wil doen. Al ruim een maand had ik niks meer van haar vernomen. Eén keertje wou ze bellen, maar toen verliep de communicatie niet zoals het hoorde. Kortom, ik had alle redenen om te wanhopen. Wat ik niet deed. En dan plots een vage afspraak op dezelfde plek waar ik haar bijna een jaar geleden ontmoette. Zou ze er zijn ?
Regenachtig weer, erg druk... Na een uur vreesde ik het ergste... en dan plots tik-tik-tik op mijn schouder. Yep, niemand tikt op mijn schouder zoals Gerda. Dan 5 minuten die me heel erg blij gemaakt hebben. Ik vertel dat ik haar erg gemist heb. Naar waarheid. Vraag haar of ze me ook gemist heeft. Ik weet het : sommige gesprekken hebben geen intellectueel niveau. Ze kijkt me aan en zegt plagerig : "Jij mij waarschijnlijk meer dan ik jou". Ik weet wat ze bedoelt. Dan zegt ze wat over haar dunne kleding onder haar jas. Wat weet ik al niet meer, maar ze drukt mijn hand onder haar jas. Ik voel haar warme buik, haar zachte borstjes... We zoenen... 5 hele mooie minuten. Dan vliegt ze weer weg, zoals ze gekomen is.
Een halfuurtje later zie ik haar nog even, maar - nog nagenietend - negeer ik haar als ze in gesprek raakt met een vriend. Gerda ziet er gelukkig uit. Misschien hebben die 5 minuten daartoe bijgedragen. Ik hoop het!
