roadmap to your soul

carnavalsgeluiden

2012-02-17T13:06:00.003-08:00

Skeeleren in Vlissingen, onderwaterfotografie voor de Zeeuwse kust en karnaval in Sas-van-Gent. Allemaal te bewonderen op Omroep Zeeland. Dat de plaatselijke karnavalisten houten Klazen zijn, daar kan ik mee leven. Ik vind het wel grappig. Toch kijk ik om de haverklap naar het online-platformpje, onze notepad, waarop we van tijd tot tijd berichtjes uitwisselen. Weer niks, en dus herlees ik nog enkele van haar laatste berichtjes. "Dat F. nochtans veel te vertellen heeft," schrijft ze. En dat als ze eindelijk alleen is "alle onheil dan opgelost lijkt". Ik tracht me er wat bij voor te stellen. Moeilijk, hoewel mijn empatisch vermogen groot is. Ik voel ook wel dat ze me sommige verzwijgt. Dat mag. Maar me alles vertellen mag natuurlijk ook. In de voorbije vijf jaar is er nog maar één moment geweest waar ik spijt over heb. Dat ik er niet voor haar was toen ze op het strand in Cadzand zat. Ik had domweg niet door dat het voor haar dringend en belangrijk was. Ja, daar heb ik spijt over. Ondertussen heeft Omroep Zeeland het over de boerenmaaltijd aan de vooravond van karnaval.

photograph (ringo starr)

2012-02-13T14:31:00.001-08:00

photograph (ringo starr)

2012-02-08T14:48:00.001-08:00

photograph (ringo starr)

2012-02-06T15:19:00.001-08:00

photograph (ringo starr)

2012-01-31T13:11:00.000-08:00

zeegeluiden

2012-01-31T13:03:00.000-08:00

Eergisteren de trein richting Vlissingen genomen. Niet dat het stadje - of beter nog - Middelburg op mijn treinkaartje stond. Was het maar zo'n feest ! Nee, gewoon een bezoekje aan de stad van Vermeer. Koffie drinken - uiteraard - en wat dolen door de smalle straatjes. Gewoon een zondag dus. Gisteren op de fiets de vrieskou getrotseerd voor een tochtje van alweer 60 km. En vandaag hardgelopen in de ochtend. En in de namiddag een strandwandeling met de noorderwind in de rug naar het zuiden.

Maar de voorbije dagen heb ik vooral de mogelijkheden nog even overlopen. Had het er met Gerda over. Dat ik toch wel een pied-a-terre nodig heb in Gerdaland. Niet alleen voor haar. Ook voor mezelf. Ze keek verbaasd op toen ik mijn geboortestad niet eens prefereerde. Er zijn andere, mooiere steden. dichter bij het groen ook. Gisteren dus even de mogelijkheden overlopen. Ook in het zuiden van het land zijn er plaatsjes waar ik best zou kunnen aarden. En dichter bij huis : in het noorden. Bij de grens. Maar ook belangrijk : voor hoeveel mensen moet zo' n plek plaats bieden. Als het enkel voor mezelf is, volstaat een eenvoudige studio. ik heb niet zoveel plaats vandoen. "Dat ik nergens op moet hopen", ben ik niet vergeten. Hoe zei Erasmus dat ook alweer, ik hoorde het gisteren nog op de TV in Man Bijt Hond ? "De wil kijkt vele malen door het venster eer de daad de deur uitgaat." Dus dat het nog een tijdje duurt voor er iets uit de bus komt, staat wel vast.

Laat op de avond neus ik nog wat in mijn geluidsarchief. Tussen de stapel cassette's vind ik een bierviltje waar Gerda's man zijn adres opgeschreven heeft. Een adres in de broekstraat (ok, sommige plaatsnamen zijn gewijzigd voor deze blog). Ik merk dat ik er zelf haar naam bijgeschreven heb. Met een letter 'h' teveel. Warschijnlijk zal ik me wel een beetje triest gevoeld hebben toen ik dat deed. Ik kon het niet laten om het adres eens te streetviewen op Google.

vossengeluiden

2012-01-14T11:21:00.001-08:00

Volgens de t.v. zou de natuur al in bloei staan. Ben vanmiddag naar het park geweest en heb er niks van gemerkt. Geen enkele bloem, mijnheer. En ook de bomen zijn nog behoorlijk kaal. Meteen enkele kruinen gefotografeerd.
Nog ander natuurnieuws : de minister van bevoegde zaken heeft de vos vogelvrij verklaard. Een domme beslissing zeggen kenners. Laat ik die kenners nu graag geloven. Het toeval wil dat ik maandag nog een vos zag lopen. Hij stak voor mijn neus het duinpad over. Amper vier meter voor mij. Omdat ik aan hardlopen was, en uiteraard weer geen fototoestel bij me had, heb ik er geen plaatje van. Afgezien dat je wel heel snel moet zijn om zo'n dier te fotograferen. Van zodra ze mensen zien, ruiken, horen duiken ze dichtbegroeide duinen in. Wat dat betreft zijn ze een beetje zoals Gerda : nog voor je aan haar aanwezigheid kan wennen is ze weer ribbedebie...
Maar deze blog gaat over fietsen : gisteren en vandaag weer een heerlijk rondje Westland gefietst. Morgen weer ?

photograph (ringo starr)

2012-01-14T10:41:00.001-08:00

photograph (ringo starr)

2012-01-07T10:18:00.000-08:00

luchtzoensmakgeluiden

2012-01-07T10:09:00.000-08:00

Na het uitje van gisteren was het deze ochtend blij fietsen in het westland. De zon schijnde, behoorlijk wat wind - soms mee en soms tegen - en een goeie temperatuur. Zo'n 80 km. Terwijl ik door het polderlandschap ploeg denk ik terug aan het gesprek van gisteren. Met een glimlach. Maar ook bezorgd over wat ze opmerkte over mijn verwachtingen....

photograph (ringo starr)

2012-01-06T13:13:00.000-08:00

best of (wham)

2012-01-06T12:43:00.000-08:00

"Bam. wham, thank you ma'am !" Om maar te zeggen dat Bowie straks jarig is. 65 Wordt de grootmeester. Maar dat heeft niks met de rest van dit verhaal vandoen.

De voorbije dagen stormde het behoorlijk. Net iets te veel om te gaan fietsen. Hardlopen wel natuurlijk. Gisteren een extra rondje gelopen omdat er vandaag niks op het programma stond. Sportief niks dan.

Wel veel te vroeg uit de veren. Op naar Middelburg. Hoefde maar enkele minuten te wachten. Snel naar het centrum. De Huifkar of elders ? Koffie, warme choco en gebak. Soms heb ik de indruk dat we een vorig gesprek overdoen, maar het stoort me helemaal niet. Ik geniet van haar bewegingen, de gewilde aanrakingen en nog zo veel meer. Dan de auto in naar Vlissingen. Alweer die aanrakingen... De wandeling naar de duinen is verder dan gepland, maar ook dat geeft niet.

Dan zoeken we een beschutte plek aan de duinrand. Ze sluit haar ogen, de glimlach om haar mond en alweer zoveel meer. Ik laat haar aangeven hoe ver ze wil gaan, en beheers me. 't Kost behoorlijk wat moeite, maar toch. "Dat ik niet te veel mag hopen", tempert ze mijn verwachtingen. Ik begrijp het wel, maar mijn verliefd hart kraakt wel een beetje. Dan weer die glimlach. Waarom zijn onze wegen heel even op dat cruciaal moment uit mekaar gegaan ? Niet zeuren, niet over de toekomst denken. Genieten van het moment. Enkele seconden later is het weer voorbij en zet ze me aan de verkeerde kant van de stad af. Een vast verkeerd getrouwde huisvrouw vertelt me dat het nog 5 km lopen is naar het station. Maar met mijn verliefde kop kan me dat allemaal niet schelen. Ik kuier door de smalle straatjes en leer nog dat Dr. Feelgood de stad aandoet ! De ouwe knakker. Maar mijn gedachten zijn de hele tijd bij mijn vriendinnetje. Ik vraag me af waar ik nu eigenlijk sta. Het antwoord komt van een onbestemde utilitaire mast : "ergens ben ik".

In de trein naar huis luister ik naar muziek van Eva de Roovere, Axelle Red en de mooie Latin-adviseur van Obama. Maar niet naar Wham! Dat is muziek voor sissies, en dat hoort niet op mijn ipod. (Hahaha)

ritme van de regen (rob de nijs)

2011-12-30T16:33:00.000-08:00

Vóór donderdag was ik enkele dagen in het ouderlijke huis. Van de gelegenheid gebruik om er dagelijks hard te lopen. Telkens 13 km. Eigenlijk onmiddellijk het dorp uit en dan onder de grote weg door naar een erg landelijke streek. Op enkele plaatsen lijkt het op veldlopen in op de kasseien van Parijs-Roubaix. Weer thuis, hier, weer beginnen fietsen. Gisteren in de striemende regen 60 km gefietst. Niet leuk ! Het mag me verbazen dat ik niet verkouden ben. In de krant lees ik dat de TV-viroloog van dienst een hele uitleg klaar heeft waarom het griepvirus uitblijft. Te warm.
Vandaag was het droog. Mijn wielerschoenen zijn nog steeds nat. Dus gelopen. 8 km door de duinen. Bij het binnenkomen vind ik een kerstkaartje van Gerda. Er zit een rood kaartje bij waar ze me écht het allerbeste toewenst. Zelfs stoute dingen. Ik wens mezelf vooral veel Gerda toe. En dat ik haar binnenkort weerzie in mijn geliefde Zeeland. Over een week. Nog 7 keer slapen. 's Avonds heb ik haar aan de lijn. Ze klinkt erg hees. Dat ze ziek is, maar dat geloof ik niet helemaal. Soms heb ik de indruk dat ze sommige dingen liever niet zegt.

photograph (ringo starr)

2011-12-17T14:05:00.000-08:00

photograph (ringo starr)

2011-12-14T13:50:00.001-08:00

photograph (ringo starr)

2011-12-10T14:27:00.000-08:00

photograph (ringo starr)

2011-12-08T08:19:00.000-08:00

photograph (ringo starr)

2011-12-07T10:57:00.001-08:00

stormgeluiden

2011-12-07T10:50:00.000-08:00

Storm op zee ! Deze morgen gaan hardlopen in de duinen, zoals zo vaak als ik niet ga fietsen. Daarvoor zijn er vandaag en - helaas - ook de rest van de week net iets te veel windstoten. Niet erg veilig dus.

Damn, mijn fototoestel vergeten in Gerdaland. Mijn prehistorisch tweemiljoenpikselapparaatje nog maar eens uit de kast gehaald en het blijkt nog te werken ook. Digitale prehistorie. Ik probeer de zandstorm die door de duinen raast mee te vatten. En een kijk op de karaktervolle lucht ! Op de duintoppen wordt mijn adem bijna afgesneden. Misschien eens een idee om enkele weken elke dag een foto van de zee te maken. Misschien doe ik er dat ene meisje een plezier mee...

photograph (ringo starr)

2011-11-25T16:19:00.000-08:00

photograph (ringo starr)

2011-11-24T15:26:00.000-08:00

photograph (ringo starr)

2011-11-20T07:45:00.000-08:00

la claque (axelle red)

2011-11-20T07:34:00.000-08:00

Muziekje van Axelle Red uit de luidsprekerkast, geur van koffie, spaarlamp op volle toeren... Ik denk dat ik vandaag het huis niet meer uitkom. Geen zin om fijn stof te happen.
Maar deze morgen was dat anders. Alweer gefietst. Mijn rondje achterstevoren gereden. Eens in de polder was het behoorlijk mistig. Of waren het dat miljoen piepkleine druppeltjes op mijn brilleglazen ? Maar echt koud was het niet. Geen vorst aan de grond. Mijn ontbijtplekje zag er wel mooi uit. Heb het maar eens gefotografeerd. Pas toen ik rond één uur bij de duinen aankwam klaarde het weer op. En nu is het alweer donker aan 't worden. Aargh !

Cubaanse geluiden

2011-11-19T07:45:00.000-08:00

Wat een week ! Het leek bij momenten wel zomer. Deze week dan ook behoorlijk at gefietst. Vanochtend nog snel even 60 km. Ontbijtje meegenomen. Morgenvroeg weer.
Dee week ook even naar het strand geweest. Het viel me op hoe een vrouw van middelbare foto een foto van de ondergaande zon wou nemen. Echt zo een foto die al honderdduizend keer gemaakt is. Dat ze daarvoor haar fatsoen liet varen en met schoenen en al op een zitbank ging, ja, dat vond ik dan weer de moeite om te fotograferen.
Vanavond ga ik luisteren naar zwoele Cubaanse muziek. Goeie vriend gaat mee. Maar liever nog had ik gedanst met Gerda. Om haar toch even op mijn manier bij mij te hebben, ga ik de laatste van Axelle Red maar eens uit mijn ipod persen !

photograph (ringo starr)

2011-11-16T09:00:00.001-08:00

geritsel aan de kerkhofmuur

2011-11-13T00:23:00.000-08:00

Dan was ze er plots weer. Met een glimlach van oor tot oor fietste ze - zoals afgesproken - naar de achterom van de dorpskerk. "En danseuse", rechtopstaand op de trappers. Was zelf bijna één uur te vroeg op de afspraak. Dan maar een cola gedronken in café 'Central'. Voelde me er een vreemde eend in de bijt. Een kort afspraakje. Zoentje op mijn hand, zij een op haar hoofd. Wat ben ik dicht bij haar als ik mijn hand onder haar jasje steek. Staat haar beeldig, trouwens. Maar een vakantie samen, uitgebreid ontbijt en zo is wel heel ver weg. Als ik wegfiets van ons afspraakje zie ik een vroege Sint-Maarten op ronde. Zou die ook bij haar langskomen ?
Een dag later loop ik over de jaarmarkt. Af en toe valt mijn oog op een woning met een bordje 'te koop'. En ik kijk ook naar al die gezichten. "Misschien loopt ze er ook rond", denk ik tevergeefs.
Nog een dag later ben ik weer thuis. Enkele prachtdagen in 't verschiet. Op klimatologisch gebied dan. Helaas, druk en alweer een fietsherstelling in 't verschiet. Het versnellingskabeltje heeft het begeven. Op weg naar de fietsenboer zie ik hoe de goedheiligman, de meer courante Sint dus, zijn intrede doet.

rumoer

2011-10-27T00:36:00.000-07:00

Eergisteren de trap-as, ketting en achterblad van mijn Koga vervangen . Versleten na 9000 km. ! En ook groot onderhoud gedaan. Mijn werkpaardje rijdt weer als nieuw. Niet dat ik de laatste weken spectaculaire uitstappen gedaan heb, maar toch. Wel heel regelmatig mijn rondje Westland.

Voor het overige is er weinig nieuws onder de zon. Vorige week nog een bezoek gebracht aan Gerdaland, maar de dame in kwestie liet niks van zich horen. Uit puur frustatie 15 kg appelen gepikt bij de buren, die inmiddels gedeeltelijk verwerkt als compote in de vriezer liggen. Niet dat iemand in dit nieuws geïnteresseerd is.

Gisteren weer even contact gehad. Berichtjes. Het is een smeulend vuurtje geworden. Maar die geven ook warmte !

photograph (ringo starr)

2011-09-30T11:12:00.000-07:00

het laatste hitje

2011-09-30T10:49:00.000-07:00

Gisteren een tochtje van 110 km gemaakt. Vanaf Amersfoort - damn, waarom had die trein alweer vertraging ? - de bossen in richting Den Dolder en Lage Vuursche. Door het Gooi naar Hilversum. Of ik nu in Hilversum 1, 2 of 3 beland ben, weet ik nog steeds niet. Maar wel een kijkje genomen in het mediapark. Via het vestingstadje Naarden de brug over naar Flevoland. Ik heb er de fietsroute langs de Oostvaardersplassen gevolgd. Misschien wel het meestbesproken en meest omstreden natuurgebied van Nederland. Dan door het polderland, schapen ontwijkend, naar het mooie stadje Harderwijk. Door de late start en enkele langere toeristische oponthouden onderweg is het dan al donker. Dus niet meer doorfietsen naar Zwolle of naar het beginpunt Amersfoort. De trein in en weer naar huis.

Over het meisje geen nieuws. Ze zegt niet veel. Misschien is het haar manier van zeggen dat ze er wil mee stoppen. Ik weet het niet. En dan was er dat laatste berichtje of ik bij T wou komen. Ik vroeg meer duidelijkheid, maar dat kreeg ik niet. Ik begrijp har niet meer. Soms heb ik ook de indruk dat het exclusieve afgaat. Alleen zij begijpt deze laatste zin. Ik heb haar een hoofdstuk uit het boek "In mijn hoofd" van Martin Heylen aangeraden. In dat hoofdstuk praat RVHG over vrouwen. Ik kon het allemaal niet beter verwoorden.

en nog een liedje

2011-09-18T13:25:00.000-07:00

Nog enkele dagen slapen en dan zie ik haar weer. Ondertussen fiets ik lustig verder. Eergisteren de trein in naar het verre Enschede. Eeen treinrit van bijna 2,5uren ! Na een kort ontbijt de achterhoek in. Even overweeg ik - voor de fun - even nog Duitsland in te fietsen. Toch maar niet, want is al half twaalf volgens een zonnewijzer. Omdat de dagen nu eenmaal korter worden, ga ik even flink op de trappers staan. Tegen gemiddeld 30 km/uur fiets ik naar Zutphen. Pas een twintigtal kilometer voor Zuthphen ga ik gebruik maken van het fietsknooppuntennetwerk. De natuur in dus. De regio ten oosten van de Veluwe heb ik eigenlijk nog veel te weinig aangedaan. Ten onrechte. Er schijnt nu zelfs een heuse wolf te wonen ! Ik verken uitgebreid de historische binnenstad van Züthphen. Enkele dagen eerder was ik er dus veel te snel doorheengefietst. Vandaar gaat het naar het al even mooie Deventer. Waar ik op het mooie marktplein nog een koffie drink. Toch nog 107 km gefietst op die mooie herfstdag.
En nu nog even wachten op vrijdag !

photograph (ringo starr)

2011-09-18T13:14:00.001-07:00

photograph (ringo starr)

2011-09-14T17:08:00.000-07:00

i don't like mondays (the boomtown rats)

2011-09-14T16:53:00.000-07:00

Dat ze stiekum hoopt hem op maandag weer te zien. Ik confronteer haar met die uitspraak en ze wimpelt het af met haar aloude ekskuus : "het is een oude nota". Dat wil ze me laten geloven, maar ik weet beter. Ik zeg haar dat ik jaloers ben. Toch is dat maar een deel van de waarheid. Bestaat er een woord voor de combinatie licht jaloers, verontwaardigd en teleurgesteld tegelijkertijd ? En ook wel een beetje boos... Waarom schrijft ze dat ? Als ze later ontkent dat het een 'actuele' nota is ? Het kwetst me. Maar ik weet nu al dat ze met mijn vraag om haar blog enkel tot mij te richten geen rekening houdt.

Als even later haar gezicht op de cam verschijnt, smelt ik weer helemaal weg. "Wie wordt op zo iemand nu kwaad ? Ach ze laat de wereld draaien, zonder haar handjes om te draaien. Ze zingt van 'na na na'" Sorry voor de rijmelarij. Die is van Verminnen.

blanco

2011-09-13T14:36:00.000-07:00

De zomer gaat geruisloos over in de herfst. Wou ik schrijven. Niet dus. Storm, windstoten...
Vandaag toch nog maar een tochtje van 142 km gemaakt. Vertrokken in Utrecht en het lumineuze idee om Nieuwegein links te laten liggen en via Zeist naar Gelderland te trekken. Goed idee. Van Zeist naar Amersfoort. Maar niet de stad in. Via Maarsbergen naar Rhenen. Nooit eerder in Rhenen geweest. Denk ik. Doorgereden naar Wageningen en ten noorden van het water naar Arnhem. Het lunchpakketje was rond de middag al verorberd voor de kasteelmuur van Amerongen. Niet eens naar binnen gegaan. Na Arnhem de Veluwe gedwarst. Het blijft een van de mooiste plekken van Nederland. Op naar Dieren en Eerbeek. Daar bezocht ik een oude kennis. Ze vertelde me haar triest verhaal : slecht huwelijk en gevangen in een gouden kooi. In haar geval een mooi optrekje. Medelijden. En ook gelijk denken aan...
Vanuit Eerbeek richting Zutphen via het kanaal. Erg mooi. Dan naar Deventer waar ik de trein naar huis neem. Morgen ga ik maar eens hardlopen voor de verandering !

photograph (ringo starr)

2011-08-25T13:26:00.001-07:00

a well respected man (the kinks)

2011-08-18T12:29:00.000-07:00

Ray Davies van The Kinks heeft ze allemaal beschreven : de dandies met hun trendy schoeisel, de well respected men die met vers gestreken overhemden naar kantoor lopen ... tot queen victoria toe ! Wel juist die grootmeester weet het nu even niet meer. Hij is opnieuw vrijgezel. In Humo mijmerde hij vorige week wat weg over vrouwen : "eerst nemen ze je voor wie en wat je bent, en éénmaal de buit binnen is, dàn willen ze je veranderen". Het exemplaar van het tijdschrift heb ik niet bij de hand, ik citeer het dus maar uit de losse pols. Maar sinds vorige week, toen ik mijn vriendinnetje weerzag, begrijp ik onze man met het Low Budget beter dan ooit.

Gerda vertelde me dat ze wat lastig tijdens haar vakantie. Daar zat ik voor niks tussen. Maar ik had de indruk dat ze het nog was. Ze foeterde een eindje weg over mjn... vrijgezellenschoenen, over overhemden... Tja, wat moet je daar mee ? Moest mijn kledingkast maar eens opruimen en me vestimentair verschonen. Maar dan snijdt mijn muts een meer heikel punt aan : mijn stoppelbaard. Alsof ik een baardmannetje ben ! Nee, mijn stoppels doen haar pijn ! Niet meer, niet minder. Wat moet ik daar nu mee ? Mezelf scheren ? Ik weet het nog niet. Maar nu weet ik wel dat ze schattig kijkt als ze lastig is. Dàt is ook een gegeven om mee te nemen.

Maar ik zou het hier over fietstochten hebben ! Gisteren dus niet in Middelburg. Nee, met de speedboat van het RET naar de Maasvlakte. Indrukwekkend industriegebied aan de Noordzeekust. Vandaar door de wilde OOstvoornse duinen door naar het doel van mijn tocht : de Hoeksche Waard. Over Piershil naar Zuid-Beijerland. en Numansdorp naar Strijen. Waar ik me laat overhalen om een potje mosselen te verorberen. Eén ding moet je nooit doen in Nederland : op restaurant mosselen eten. Bij uitbreiding liever niet op restaurant gaan. Het loont de moeite niet. Om een lang verhaal kort te maken : het was slecht ! Na afloop gelijk de AH in om wat broodjes te kopen. Terwijl ik dit typ heeft Marcel Vanthilt het in zijn programma met een miss, die de juiste schoentjes draagt, over de opening van het mosselseizoen ! Maar dat terzijde. Vandaar naar Strijensas, een gehucht dat volgens een kennis de moeite zou zijn. Maar ik fiets door naar Dordrecht en vandaar naar Rotterdam. Goed voor 150 km op de teller.

photograph (ringo starr)

2011-08-18T02:17:00.000-07:00

photograph (ringo starr)

2011-08-08T14:24:00.000-07:00

.bp.blogspot.com/-bHib_GjJD14/TkBX8E8o2KI/AAAAAAAAB6c/lUzOfuf3KlU/s200/Afbeelding%2B531.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638603423099705506" />

laatste liedje

2011-08-08T13:23:00.000-07:00

Dan toch nog in Düren (inderdaad met umlaut) de stad verkend. Wat viel dat tegen ! Deze morgen ruw gewekt door gigantische bui. Na het ontbijt is het alweer droog. Het stadje ligt aan de Rur. Mijn slotetappe vergt geen kennis van moderne navigatie-technieken. Gewoon het riviertje volgen tot de monding ervan in de Maas in Roermond. Helemaal op het einde nog even het Duitse knooppuntennetwerk en de Limburgse versie ervan gevolgd. Onderweg nog een stelletje ontmoet die aan dezelfde route bezig waren. Overbeladen, ik verdenk ze ervan dat ze hun kartoffelen óók meegenomen hadden. Zo doe je er inderdaad 2 weken over. In Roermond de trein op.

Net de 600 kilometer niet gehaald. Morgen krijgt mijn fiets een grote beurt, want die ziet er nu niet uit. De laatste etappe was nogal modderig.

liedje 5

2011-08-07T11:12:00.000-07:00

Oops, mijn boekje over de hanzestad-route niet bij de hand. Hangt nog op het stuur van mijn Koga. Gisteren dus die redelijk zware etappe gedaan. Helaas zwaar verstoord door een hevige serie regenbuien. Dus dan maar niet tot het einddoel van die dag, maar gestrand op zo´n 20 km voor het voorziene einde. In een piepklein stadje met een pretpark, een boemelbusje-treintje voor de gasten en drie kerken met een tulpenboltorentje. Die zondagmorgen om beurt gingen beieren.

Maar de weerman had voor vandaag ook al in Sauerland regen voorspeld. En veel kouder dan in de rest van Duitsland. "Sauerland showerland", grapt een mountainbikende medeburger. En hij heeft gelijk. Ik trek het niet : zware regenval, tegenwind, een loodzware rugzak en te veel grintwegen op steile hellingen. Ik vertrek met de trein richting Keulen. Daar dus deze middag na 2 tussenstops aangekomen. Zat naast een Duitser die in Mons werkte. Gezellige babbel. En vandaar - nog steeds zware westenwind tegen - naar Duren, waar ik nu ben. Ik had gehoopt dat het een mooi stadje zou zijn, maar neen. Het blijkt een lelijk oord. Al minstens 3 verslaafden gezien op een half uur tijd. En waar ik in de vorige steden mijn fiets gewoon op straat zou durven laten tijdens de nacht.... Nee, nu moet ik daar niet aan denken. Straks toch nog even de binnenstad verkennen. Was ik maar bij de rave-partygangers net buiten het centrum van Keulen gebleven. Het leek er zo gezellig. Ik zit ondertussen aan ruim 500 kilometer. Morgen richting huis en op naar de 600 km.

Ondertussen heeft Gerda weer van zich laten horen. Het lucht me helemaal op.

liedje 4

2011-08-05T12:21:00.000-07:00

Vandaag heb ik de geplande etappe moeten annuleren. Wegens regen en een hardnekkige mist, nevel en motregen aldaar. Zonde. Dan maar de trein genomen naar Paderborn om daar vast te stellen dat het inmiddels prachtweer geworden was. Daar dus opnieuw op de fiets. Langzaam zie ik het landschap evoleren van hoofdzakelijk granen naar meer diverse gewassen. En ook veeteelt.

Het eerste deel van de etappe is hoofdzakelijk klimwerk met tegenwind op verharde wegen met veel kiezels. Kortom, traag ! Daarna volgt het traject een stukje de Alme, veeleer een nogal droogliggend kabbelend beekje. Eerste halte in Buren waar ik spaghetti eet. Het ontbijt was nogal stevig. Dan via Ruthen gaat het steil bergaf naar het garnizoenstadje Soest, waar ik na 90 km onderdak vind in een keurig hotelletje. Ook hier hebben ze een vakwerkarchitect zijn gang laten gaan. Hehe.

Morgen volgt de hoogste top van mijn rondje Duitsland.De Schonberg (waar staat die umlaut hier ?) is zo´n 650 meter hoog. Maar vooralsnog verliep het moeiteloos, dus die kan ik ook wel hebben. Benieuwd of Gerda tegen morgenavond wakker geworden is !!! Dat wel, want in gedachten rijdt ze gezwind mee !!

liedje 3

2011-08-04T09:07:00.000-07:00

De weg naar Hameln hoefde men mij niet te vertellen. Die was vrij goed aangeduid. Alweer enkele klimpartijen, maar klein bier tegen wat me morgen en overmorgen te wachten staat. De forse tegenwind speelde me wel parten. Maar niet getreurd. Om het schamele pensionnetje van gisteren te compenseren slaap ik vannacht in een sterrenhotel in een oud huis met heuse houten balkjes. En mijn Koga slaapt in een garage. Je moet wat in het leven.

Dat geldt ook voor Gerda. Heb net haar laatste blog gelezen. Eigenlijk weet ik niet goed wat ik er mee moet. Misschien helemaal niets. Moest er nog eens over denken. Volgende week ben ik hoogstwaarschijnlijk in Gerdaland. Liet ze maar wat van haar horen. Die ene knuffel verdient ze. Elke dag weer.

Ondertussen beginnen de klokken van Hameln te luiden. Zou er wat op til zijn ?

liedje 2

2011-08-04T01:37:00.000-07:00

Het hotel in Magdeburg was er eentje om snel te vergeten. Ik had hoofdpijn na een lange reis in een veel te warme trein. Ik zat er tussen 2 bandjes die Trashmetal speelden en hun gespreken waren ook nogal trashy. Om een lang verhaal kort te maken : geen oog dichtgedaan. Wel gelukkig een riant ontbijt. Gisteren dus een eerste fietsdag. In de voormiddag tussen uitgestorven dorpjes en eindeloze velden langs kiezelpaden bergop. Schiet niet echt op. Tot Braunschweig. Mooie stad. Waar ik lekker eet, maar geen internetkaffee vind. Daarna gaat het recht beraf op - gelukkig - betere wegen. Op naar Lebenstedt. Maar dat haal ik door een fikse regenbui net niet. Ik vind onderdak in een klein, schamel pensionnetje. Het dorp is ook al uitgestorven en de tv doet het ook al niet. Dus vroeg naar bed. Ik bemerk nog net dat er op de spiegel in de badkamer een sticker met het woord "Gerda" staat. Aan wie zou ik denken ?

Deze morgen al een 40-tal kilometers gefietst. Eerst zwaar bewolkt en lichte regen. Maar nu klaart het uit. Gelukkig. Want er staan nog enkele tzware etappes te wachten. Op dit ogenblik zit ik dus in Hildesheim. Straks, deze namiddag naar Hameln. Kan iemand mij de weg naar Hameln ertellen, bitte ?

liedje 1

2011-08-02T09:30:00.000-07:00

Wat een kutstad. Tenminste dat is mijn eerste indruk. Ik bevind me in Magdeburg in het voormalige Oost-Duitsland en ongetwijfeld is er al heel wat veranderd sinds die wende. Ze hebben zelfs al internet. Maar met een verschrikkelijk plakkerig toetsenbord. Veel heb ik nog niet uitgespookt, ik ben er pas. Had ik toch maar mijn ipad meegenomen. Morgen doorkruis ik de rest van de provincie .... Wordt vervolgd.

absolute stilte

2011-07-31T14:32:00.001-07:00

Tja, hoe gaat dat ? Misschien een misverstand ? Misschien is ze druk met haar belastings-administratie of misschien ligt haar internet op apegapen ? Ik weet het niet. Eerst had ik aangekondigd dat ik haar kon zien, dan weer had ik dat afgemeld. En ik weet niet of ze dat allemaal begreep. En dat terwijl ik nog zo'n mooie ansichtkaart (dat woord alleen al !) gekregen had.

Maar door die plotse algehele stilte heb ik haar niet kunnen meedelen dat ik overmorgen misschien even weg ben... En ik haar daardoor ook zeker volgende week niet zie. Dat spijt me - voor een keertje - niet : ik heb ook recht op een weekje vakantie. Ze houdt het hier hopelijk een beetje bij. Ja, dat hoop ik echt.

yellow fever (fela kuti)

2011-07-27T12:58:00.000-07:00

Zou Gerda weten dat de duinen nu op hun mooist zijn ? Overal gele bloemen met af en toe een streepje blauw erdoor. Maar ik hoor ze weer even niet. Moet ik ze nu echt gaan halen voor een duinwandeling ? Kon dat maar !

photograph (ringo starr)

2011-07-27T12:48:00.000-07:00

gezoem van kriebeldiertjes

2011-07-22T14:36:00.000-07:00

Vandaag een postkaartje van Gerda op de vloermat. Met een een lieve krabbel over kriebeldiertjes. Was ik er maar eentje. Ze zou nogal eens krabben ! Op plaatsen waar ze liever niet krabbelt. Onderaan de rug, waar ze net niet bijkan. Haha.

Eigenlijk zou ik nog het liefst nu naar Gerdaland terugkeren en haar een zoentje geven. Vrijdag aanstaande misschien ?

photograph

2011-07-18T22:19:00.001-07:00

photograph (ringo starr)

2011-07-12T12:02:00.000-07:00

geen titel

2011-07-12T11:50:00.000-07:00

Vandaag nog even 129 km gefietst naar mijn geliefde Middelburg. Dat er daar niemand op mij wachtte, nam ik er voor lief bij.

Eigenlijk best laat vertrokken, maar net op de tijd voor de vissoep in Goedereede. Van daaraf wind mee, dus dat ging behoorlijk hard. Op Neeltje Jans haalde ik vlotjes 54 km per uur. Toen ik - waaghals die ik ben - dat wou vastleggen bolde ik nog tegen 52,8 km per uur.

Op een picknickplekje was er een leuke ontmoeting met een stel Fransen die van Nantes naar Noorwegen aan ´t fietsen waren. Maar blijkbaar niet al te best voorbereid. Ik heb hen enkele goeie tips gegeven. Ze wilden verdorie via Flevoland fietsen, de minkukels ! Na deze goeie daad verder naar Middelburg. En vandaar de trein in. Toen ik thuis kwam, begon het te regenen. Maar dat kon me allang niet meer deren. Middelburg he...

photograph (ringo starr)

2011-07-11T13:15:00.000-07:00

basketsloefkes (sam gooris)

2011-07-11T13:04:00.000-07:00

Hoe zou het nog met haar zijn ? Vast goed, want ze laat niks van zich horen. Ik probeer me voor te stellen hoe het haar vergaat op vakantie. Met de kinderen heeft ze haar handen vol. Amper tijd om aan mij te denken. "Waar zijn nu die andere helften van die paar basketsloefkes ? Zijn de tanden gepoetst ?" Dat soort besognes.

Hier ook amper nieuws. Door allerlei toestanden moet ik in de stad blijven. Maar zodra dat achter de rug is, wil ik een meerdaagse fietstocht maken. Ik kan amper wachten. Ondertussen herhaal ik mijn 60-kilometerrondje voor de zoveelste keer. Misschien moest ik mar eens ander tochtje maken voor de afwisseling.

Zaterdag nog naar een feestje geweest. Lang gesprek gehad over mijn fietsregio met Rene. En de bijna naamgenote Renée was er ook : die wou me huggen. Dat vond ik wel wat, maar ik dacht aan Gerda.

photograph (ringo star)

2011-07-02T11:37:00.000-07:00

amerika (jaco pastorius)

2011-07-02T11:12:00.000-07:00

Hoe bestaat het dat ik een berichtjes-gesprek heb gemist ! Gewoon doodmoe, denkend dat ze niet meer zou komen opdagen, mijn bed ingedoken. Dan 's morgens vroeg toch nog gelezen dat ze wat wou zeggen. Dan maar hopen dat ze de vrijgekomen tijd nuttig besteed heeft. Met belastingtoestanden regelen bijvoorbeeld !

Haar tijdsbesteding moet trouwens een heikel punt zijn. Geen idee hoe ze het allemaal klaarspeelt : werken, drie kinderen, een man, twee keer per week sporten en een stiekeme minnaar... Voor die laatste moet ze wel gemotiveerd zijn. Anders hou je dat niet vol ! Ze moet nu zowat uitgeput aan vakantie toe zijn. Wil ik wel weten hoe die vakantie voor haar aanvoelt. Raar, eigenlijk wil ik alles over haar weten, en nu ineens dit niet. Vraagteken !

Gisteren nog maar eens door het westland gefietst. Halt gehouden bij het kerkje bij Schipluiden. Wou dat al langer doen, maar toevallig gisteren dus. Goeie ingeving want nog maar pas had ik mijn fiets gestald of er brak een fikse regenbui los. Het kerkje biedt ook plaats aan een biologische fruitwinkel, een gallery en een fors uitgevallen koffiehuis... De koffiedame van dienst leek wat op Gerda, wat mijn onverwachte regenstop een nieuwe dimensie gaf...

Later op de dag zou mijn goed humeur grondig verpest worden door - lang verhaal - drie kandidaat-huurders, zonder veel geld, die mij als laatste strohalm aangrijpen om niet dakloos te worden. Zulke mensen 'neen' moeten verkopen geeft een kras op mijn ziel.

Vandaag mijn fietstocht van gisteren overgedaan. De zon scheen !

photograph (ringo starr)

2011-06-28T01:05:00.001-07:00

sjjjt hier rijpt de duvel

2011-06-28T00:45:00.000-07:00

Of er wat te beleven viel vorige vrijdag op ons afspraakje ? Een wandeling -zonder camera - in de botanische tuin. Waarbij me Gerda me tracht te overbluffen met haar parate kennis over melisse en citroenkruid. Als het erbij staat, ja... Maar ik ben ook een leek.

Ze was ietsje minder hartstochtelijk dan vorige keer, maar haar glimlach verraadt dat ze mijn avances niet onprettig vindt. Zó goed ken ik haar inmiddels ook wel. Tot Gerda over haar blog begint. Dan werpt ze weer een rookgordijn op. Het maakt haar natuurlijk wel een beetje meer mysterieuzer.

Een zorgeloze middag. Een gestolen moment met haar. Waarop ik spoorslags naar huis ... euh...spoor. Een vertraging van de bomvolle trein. Ik ga dan maar in eerste klasse zitten. Boze conducteur. Weet hij veel dat mijn humeur niet meer stuk kan. Ik blijf rustig zitten. Dan begeeft de trein het helemaal. Al heb ik dáár niks mee te maken. De treinomroeper is onverstaanbaar. Overstappen dus. En weer ga ik mijn lief enkele weken missen.

Soms denk ik dat ik een dieet in de liefde volg. Maar diëten is gezonder dan overmaat.

photograph (ringo starr)

2011-06-17T16:08:00.000-07:00

geklepper van de ooievaar

2011-06-17T13:54:00.000-07:00

Wat is opwinding ? Iedereen zal er wel zijn of haar eigen voorstelling bij hebben. Maar het kortstondige is wel een essentieel kenmerk van opwinding. Denk ik. Kan je 4jaar opgewonden zijn ? Neen dus. Maar je kan in die tijdspanne wel vaak opgewonden zijn.

Passie is echt andere koek. Dat kan jaren duren. Heb ik zelf een passie voor iets ? Tuurlijk. Muziek. Al van mijn zevende en het is nooit overgegaan. Soms mindert het wat, maar dan flakkert het weer op. En dan vergeet mezelf helemaal en alles rondom mij. Andere passies ? Fietsen door Gerdaland natuurlijk. Maar ook ver daarbuiten. Lees en herlees mijn blog en je weet genoeg. Vandaag nog 60 km gefietst. Mooi tochtje. Voorwaar 2 lepelaren zien vliegen. Dat zie je niet elke dag ! Ook die passie houdt niet op. Ik mag er niet aan denken mocht dat wegvallen.

Nog een passie ? Gerda !!! Of passies beperkt houdbaar zijn, weet ik niet. Ik ben domweg nog te jong daarvoor. Maar het heeft wel alle schijn tegen.

photograph (ringo starr)

2011-06-13T13:27:00.000-07:00

gezucht der betrapte bandieten

2011-06-10T14:46:00.000-07:00

Soms loopt alles anders dan je het zelf gepland hebt. Da is zo met de tomatensoep die je bereidt en plots overkookt; als je naar huis fietst en het plots te gieten en te onweren dat je in twee tellen helemaal doorweekt bent... Ach het is nog warm, wat maakt het uit ?

Ze zucht dat ze vaak niet over mij schrijft. Natuurlijk weet ik dat : ik heb haar al vaker gevraagd over wie dan wel. Soms heb ik een vermoeden, dan weer is het erg onduidelijk. Ik kan het wel vragen, misschien kom ik het nooit te weten. Zou ik er me beter bij voelen als ik het wist ? Denk het niet.

Gerda is eigenzinnig. Dat mag, daar gaat niemand van dood. En dan weer laat ze mijn mondhoeken naar boven krullen : dat het me wel zou kunnen kwetsen. Dat niemand haar kan bezitten. Als ik mijn ogen sluiten tracht ik me voor te stellen hoe ze daarbij kijkt. Half verontwaardigd, half boos. Misschien ook een beetje verveeld.

Nee ik wil haar 'mind' niet bezitten. Plots moet ik denken aan een liedje van Bram Vermeulen. Het gaat eigenlijk over een vrouw die er psychisch erg aan toe is. "Echte vrijheid zit vanbinnen, lach Johanna, huil Johanna,... ze kunnen niets voor jou verzinnen..." Nu het zo wit op zwart geschreven staat, klinkt het niet erg poëtisch, maar ik heb vroeger wel wat aan die tekst gehad. Zou Gerda dat jaren '80-liedje kennen ?

Gerda neemt het leven veel ernstiger op dan ik. Plichtmatiger. Ik schat zo in dat ze zich toen ze een jaar of 16 was zichzelf enkele doelen heeft opgelegd. Tegen dan wil ik dat en dat bereikt hebben, en 2 dochters en een zoon hebben, een diploma en een man die misschien van mij houdt en een hond en een huis dat niet aan een drukke weg ligt. Heel anders dan ik. Toen ik 32 was, heeft zich ook een omslag in mijn leven voorgedaan. "Het leven is schrappen", zei ik ooit tegen Ruudje. Hij keek me raar aan. Dat schrijven ook schrappen was, dat begreep hij. Maar hij moest er toch over nadenken. Ik heb ook druk geschrapt in liefdes en vriendschappen. Gerda is gebleven. En zal blijven, ook al voelt ze zich soms schuldig.

Waar zal ik over 20 jaar staan ? Moet ik nu echt daarover gaan dromen ? Geruite pantoffels uit een zoutloze Brantanto, een open haard,... Het komt wel op me af. "Time keeps on movin' " En dan een drumroffel. Bowie ? Of was het nu Thin Lizzy ?

Nee, ik wil haar gedachten niet bezitten, zelfs niet eens beïnvloeden. In een vorige bijdrage had ik het erover om met een toernevies haar grijze materie te beïnvloeden. Eén mens moet toch wàt neerpennen. Maar dat was ironisch. Nu ik erover nadenk : ik ben al heel gelukkig als haar glimlach me dronken maakt. Geen gezeur, geen ge-drama, meer een doodgewone aanraking. Niks bezitten, gelijkwaardig zijn, ... En al de rest dan ? Loslaten, tot de eenvoud regeert.

Schreeuw

2011-06-06T22:47:00.000-07:00

Nadat ik eergisteren de geweldige acteursprestaties van 'Rundskop' mocht bewonderen, heb ik gisteren uit een ander vaatje getapt. 'Howl' - 'schreeuw' dus - is een Amerikaanse film over het proces rond het zogenaamd aanstootgevende gedicht van Allen Ginsberg in het midden van de jaren '50 in de vorige eeuw in de V.S. Ongeveer een jaar geleden was ik in New York en Ginsberg ben ik daar vaak figuurlijk tegengekomen, ook al is hij al jaren wijlen. Thuis heb ik nog een gesigneerd exemplaar van zijn gedicht ! Kortom een kolfje naar mijn hand. Twee geweldige films in evenveel dagen. Nog een geluk dat er af en toe bewolkte dagen zijn.

Er volgen nog enkele drukke dagen en dan is het weer tijd om volop te fietsen. Maar die lieve meid zit wél de hele tijd in mijn kop !

photograph (ringo starr)

2011-06-06T22:45:00.001-07:00

vogelgekwetter

2011-06-05T12:03:00.000-07:00

Eergisterenmorgen nog even gefietst. Was eenherhaling van de tochtjes van de voorbije weken. Maar door het warme weer liep het op duinpaden al snel vol mensen. Waardoor ik dus weer geen vos te zien kreeg. Konijnen en twee haasjes wel. Vanaf gisteren is het weer ietsje drukker geworden. En dat gaat nog een week duren. Dus vandaag niet gesport. Morgen wel 8 km hardlopen. Maar ook dan is het weer tijd om even de handen uit te steken.

Vanmiddag naar de mooie film ´Rundskop´ gaan kijken. Indrukwekkende film. Ik was er helemaal beduusd van toen ik de bios verliet. Waar zou Gerda zijn ? Kon ik maar even in haar hoofdje kijken ? Of straffer : kon ik er maar inkijken en met een 'toernevies' aan haar grijze materie sleutelen ! Ik zou prutsen tot mijn nagels helemaal grijs zien... en ze daarna juist op die momenten dat ik aan haar denk, met mij contact opneemt. Nee, toch maar niet : het zou haar een fortuin aan telefoontjes kosten !

photograph (ringo starr)

2011-06-04T16:52:00.000-07:00

photograph (ringo starr)

2011-05-31T14:24:00.001-07:00

jailhouse rock (elvis presley)

2011-05-31T14:21:00.000-07:00

Net nog was ik toevallig getuige hoe een oorlogsmisdadiger de gevangenis ingevlogen werd. Met een helicopter ! Had ik maar zo'n ding, dan kon ik haar nu misschien even gedag gaan zeggen. Dagdromen mag.

photograph (ringo starr)

2011-05-29T14:39:00.001-07:00

gemompel in de verte

2011-05-29T14:15:00.000-07:00

Ik vraag me af hoe onzeker ze soms over haar zelve is. Ze heeft er geen reden toe. Maar uit haar laatste bericht begrijp ik dat ze er niet tegen kan dat mensen in haar hoofd proberen te kijken. Ik snap ook wel ook dat het bericht niet over mij gaat. Zou ik haar in verwarring gebracht hebben met ons gesprek in het Gentse park ? Het leek even alsof ze me wou meedelen hoe moeilijk ze van iemand écht kan houden. Ach, ik geloof er niet veel van : toen ik haar zoende bloosde ze van opgewonden emotie. En ze weet nu dat ik met haar oud wil worden.

Gisteren naar een klassieke toneelvoorstelling van Medea geweest. Tuurlijk ga ik vaak alleen uit, maar nu stoorde het me dat ze niet bij me was... Van het theater nog verder gelopen naar een jazzy optreden met filmmuziek. Genieten. Ik kan niet in haar hoofdje kijken, maar mocht ze het sleutelgat van mijn kop vinden, tja dan... zou ze merken dat ik al de hele dag spontaan glimlach.

geroezemoes in de verte

2011-05-27T14:33:00.000-07:00

Pete is naast me komen zitten. Hij nam gelijk de krant en bestelde 3 koffietjes. Ook voor een mij onbekende oudere dame. Ik schat zo in dat ze even oud is als Pete, te weten een vijftal jaar ouder dan ik. We bespreken het programma van het plaatselijke CC. De jaarbrochure is net uit. Uiteindelijk stelt hij mij voor en we praten over koetjes en hun gebruikelijke kalfjes. Geen vrouw die schoonheidsprijzen wint, maar ze lijkt me erg vriendelijk en warm. Als ze hoort waar ik woon kijkt ze verbaasd op. Haar dochter moet binnenkort enkele dagen in die stad zijn. Of ze mijn telefoonnummer mag hebben...

Het meisje Gerda kijkt me met haar speelse grote ogen aan. Of ik niet vreemd ga ? Ze is erg open en verwacht dat terecht ook van mij. Ik knik van niet. Natuurlijk zijn er de voorbije vier jaar verleidingen geweest. Maar geestelijk is zij de enige... Heb ik haar nu gezegd dat ik graag oud met haar wil worden ? Ja. Dan heeft ze een probleem. Ik ben niet de enige die dat wil. En toch meen ik dat oprecht. Niet omwille van haar frisruikende paardenstaart, niet omwille van haar kontje, niet omwille van haar borsten - hoewel, dat alles mag er natuurlijk wel zijn - maar wel omwille van ... ja waarvan eigenlijk ? Ik merk dat ze met me speelt. Niet alleen met mijn verliefdheid, maar ook met mijn lichaam. Ik voel me in mijn blootje. Uiteindelijk blijft het verlangen over.

Na de ontstuimige ontmoeting koel ik af in het S.M.A.K. De voorbije maanden heb ik beter gezien. Of zit ik gewoon ik met mijn gedachten elders ? Tijd om mijn dagdromen eens op te meten, net als de man die de wolken meet op het dak van het museum.

photograph (ringo starr)

2011-05-27T14:18:00.000-07:00

stilte (voor de storm)

2011-05-23T23:27:00.000-07:00

Het meisje heeft niets van zich laten horen. Ik zag wel dat we gelijktijdig online waren, maar waarschijnlijk waren er teveel mensen om haar heen. Wie zal het zeggen ?

Het fietsen gaat lekker verder in de zonnigste lente aller tijden. Gisteren toch nog maar eens geprobeerd een foto van een vos te maken. Voorwaar, ik zie er een, maar ben te traag. Vóór ik mijn fototoestel bovengehaald heb is het jonge dier allang - kop naar beneden - in het struikgewas verdwenen ! Blijven proberen.

Ik vervolg mijn westland-rondje via het trekveer en neem dan het schelpenpad. Geen vosjes meer, maar wel een kikker-met-één-achterpoot, eendjes, een niet onaardige jogster,... Zou de kikker veranderen als je haar kust ?

Benieuwd of Gerda deze week mijn pad kruist !!!

photograph (ringo starr)

2011-05-23T23:13:00.001-07:00

thinkin' out loud (the band)

2011-05-20T00:30:00.000-07:00

Geen vos te zien de duinen. Konijnen wel ! Gisteren in de duinen zelfs een keertje hard moeten remmen voor een haasje dat plots het pad overstak. Via een giga-omweg naar Delft gefietst. Om er wat te kuieren over de donderdag-markt. Ik beland uiteindelijk in een koffiezaakje waar twee ouwelui luidruchtig over een kennis roddelen. "Dat hij moet loslaten", knort de ene. "Ja, loslaten kan hij niet", emmert de tweede. "En toch zou het beter zijn, maar het zijn onze zaken niet, maar toch, loslaten, ja dàt is het", vervolgt de andere. "En maar blijven doorhameren, altijd op hetzelfde punt", verzucht de tweede weer. Waarover het precies gaat, krijg k niet te horen. Maar dat loslaten een kunst is, weet ik dan weer wel !

Gerda heeft de berichtendoos schoongemaakt. Alleen een berichtje met een telefoonnummer is achtergebleven. Zoveel netheid kan ik niet aanzien en leg er gelijk een briefje in met drie zoenen. Zou ze net als ik aftellen naar volgende vrijdag ?

photograph (ringo starr)

2011-05-20T00:16:00.001-07:00

sweet fire of love (robbie robertson)

2011-05-14T15:51:00.000-07:00

Robbie Robertson heeft een nieuw album uit. Dat is natuurlijk geen grote gebeurtenis in het verhaal van mijn fietstochten en nog minder een gebeurtenis in mijn verhaal met Gerda. Maar toch, zijn muziek brengt me troost.

Hoewel ik niet precies weet wat ze nu precies bedoelt met haar laatste nota - duidelijkheid is niet haar sterkste kant - heb ik de indruk dat ze fors meer toenadering zoekt. Je kan het zelfs interpreteren alsof ze me het initiatief geeft om ons verhaal intenser te maken. Ik zou niet liever willen, maar ze vervolgt dat we allebei zoveel te verliezen hebben. Dat laatste is nog waar ook, maar toch. Ik was er ondersteboven van, maar ook aangenaam verrast. Overeen tiental dagen zie ik haar weer. Ik denk dat we een hartig gesprek zullen hebben. Hoeft het gezegd dat ik dit spannend vind ?

Het houdt me bezig. Zo sterk dat ik tijdens mijn laatste rondje Westland een afslagje gemist heb. Waardoor ik in een foute wijk belandde etc... etc... Wat me naadloos brengt bij het opmerkelijke nieuwtje dat ik deze week twee vossen gespot heb in de duinen. Maar wel te laat en te onhandig was om ze te fotograferen.

muzikaal intermezzo

2011-04-30T22:48:00.000-07:00

Door allerlei toestanden ten huize van uw dienaar heb ik mijn vakanieplannen iets moeten aanpassen. En ik mis er een afspraakje met mijn meisje door. Ai ai ai !
Dus niet naar Jay. Al had dat een andere oorzaak. Toen ik hem met een bezoekje wou vereren moest hij zelf weg.
Naar Japan, wat ik eerlijk gezegd al een lange tijd wil doen, is voorlopig ook geen optie. Dus hou ik het bij binnenlandse fietstochtjes van enkele dagen. Misschien stel ik het reizen uit tot het najaar. Ik verveel me hier niet.

photograph (ringo starr)

2011-04-30T22:39:00.000-07:00

a fish called wanda (filmmuziekje)

2011-04-26T23:41:00.000-07:00

Gisteren een tochtje gemaakt van 143 km. Naar Roosendaal, richting Gerdaland ! Niet de gebruikelijke route, maar wel over Brielle op het voormalige eiland Voorne en Middelharnis op Goerree-Overflakkee. Ter hoogte van dat stadje word ik ter hulp geroepen door een jongeman die een vis op het droge probeert te krijgen. "Wel zoooo groot", zegt hij terwijl hij zijn armen openspreidt. Hij weet niet zeker of het nu een baars of een brasem is. Ik moet ook het antwoord schuldig blijven. Hij gooit hem dan maar weer in de sloot. Arm beest ! Op naar Noord-Brabant.

Dan op naar het fraaie vestingplaatsje Willemstad. Ik hou er even halt voor een culinaire stop. En dan door de velden naar Roosendaal.

photograph (ringo starr)

2011-04-26T23:28:00.001-07:00

oh boy (buddy holly)

2011-04-21T23:43:00.000-07:00

Het handige van een blog is dat het ook werkt als geheugensteuntje waar nodig. Mijn vorige trip naar Friesland was eind augustus vorig jaar en goed voor 291 km. Dinsdag, we zijn inmiddels vrijdag, opnieuw met slechts één doel voor ogen : vóór 16.30 uur in Enkhuizen zijn. Want dan vertrekt het veerpont naar Stavoren. Het parcours ken inmiddels vrij goed. Ter hoogte van Haarlem hou ik de duinen aan. Vorig jaar deed ik dat niet. Het veroorzaakt amper vertraging en het levert mooiere plaatjes op. Weer over Castricum naar Alkmaar waar ik voor het kaasmuseum mijn lunch verorber. En dan naar Hoorn. Nog tijd over om er onder een stralende zomerzon een koffie te drinken. De stad verlaten levert wél een behoorlijke aderlating in mijn tijdschema op : wegwerkzaamheden én het ontbreken van sluitende fietsalternatieven. Bah. Ik kan me herinneren dat er vorig jaar ook al aan die weg gewerkt werd. Dus tijd hebben ze voldoende gehad.

Ik logeer in de buurt van Hindeloopen, een stadje dat ik toch maar eens beter moest verkennen. Na mijn tweede spaghetti van die dag duik ik een kroegje in. Koolhydraten ! Een gesprek met de plaatselijke stamgasten doet me veel te laat in bed belanden. Maar wel gezellig dus. De enige dame in het gezelschap geeft me na afloop haar kaartje. Geen idee waarom...

Eergisteren, woensdag dus, vervolg ik mijn tocht met een rondje Friesland. Dus deze keer niet op naar Groningen. In het merengebied wordt er volop gebroed. Wat een rust. Jammer dat Gerda er niet bij is en - pardoes - brengt een reclamebord dé uitkomst : opblaaspoppen ! Niet dus. En even verder word ik andermaal aan iemand herinnerd door de naam van een boot. Ik fiets via Sneek en Grau naar Heerenveen. En vandaar naar Leeuwarden. Prachtig tochtje van 288 km. Amper 3 km minder dan 10 maanden geleden.

photograph (ringo starr)

2011-04-20T15:48:00.001-07:00

queen of hearts (the unthanks)

2011-04-15T14:15:00.000-07:00

Onlangs zag ik de gevierde chanteuse Natalia in het Canvas-programma 'Mag ik U kussen ?' Ze was er te gast bij de eeuwige spring-in-'t-veld Bart Peeters. En mét haar waren er ook drie heren die de nobele opdracht hadden om haar te versieren. De immer sympathieke Boeckhoutenaar vroeg aan de chanteuse wat ze écht belangrijk vond bij een man. "Henden as koolschoppen", floepte de Kempendochter er spontaan uit. In mijn dromen zag ik haar al bezig met een beotiër met stielkennis van vooroorlogse brandstoffen. Gelukkig is Gerda anders, weet ik sinds ze mij eraan herinnerde dat ik zachte handen heb.

Toen ik één week geleden naar ons afspraakje spoorde probeerde ik me voor stellen hoe de allereerste aanraking zou zijn. Gelukkig zoals ik gehoopt had. Alsof er maar enkele dagen tussen die augustus-avond, bijna vier jaar geleden inmiddels, en nu zaten.

The day is done. Naar de markt en de supermarkt geweest. Eten klaargemaakt. Een grote pan groentensoep. Koteletje met gestoofde postelijn. En een toetje na. 65 Km gefietst. Wat tv gekeken. En een kleine kattebel voor Gerda achtergelaten. Doet er me aan denken dat ik haar nog eens mag stimuleren om mij af en toe een briefje te sturen. Een écht briefje dan. Op papier. Liefst geschreven met een kroontjespen.

ford mustang (serge gainsbourg)

2011-04-11T15:44:00.000-07:00

Maandag, inmiddels is dat gisteren, beloofde volgens de weervrouw mooi te worden. Een goeie reden om eindelijk eens mijn eerste langere fietstocht te ondernemen. Vertrokken in Utrecht. Na 10 km. woonboulevards en andere bedrijfsgebouwen eindelijk naar het groene hart van de Betuwe. Eventjes een eerste pitstop bij het mooie Fort bij Vechten. Dan richting de Linge en op naar Tiel. Vreemd dat ik het centrum van die stad nooit eerder aangedaan heb. De winkelstraten zijn er van een beschamende saaiheid. Allemaal ketens, maar ik heb vast wat gemist !

Op de Rijndijk word ik tegemoet gereden door een fraaie Ford Mustang. Auto's zeggen me niet zo veel, maar in een Mustang zou ik wel eens een reisje met Gerda willen maken. Naar Frankrijk, droom ik een eindje weg...

In Heteren maak ik nog een foto van een merkwaardige kerktoren met een aanpalend schuurtje met daarop een bordje 'onbewoonbaar verklaarde woning'. Via het uiterwaarderpark Meinerswijk bereik ik Arnhem. Ik fiets even langs het herenhuis Sonsbeek. Place to be, zo blijkt. De tuin ligt vol zonnende mensen. Ik overweeg even om daar te stoppen, maar doe het toch niet. Nog even een stukje Veluwe meepikken. Op een zandweg raak ik helemaal vast in het mulle zand. Ik mis mijn brede mountain-bikebanden. Het wordt dan maar een stukje lopen met de Koga aan de hand. Via Loenen bereik ik na een luttele 140 km Apeldoorn.

photograph (ringo starr)

2011-04-11T14:18:00.001-07:00

help (the beatles)

2011-04-08T12:57:00.001-07:00

Haar zoen smaakt naar worteltjes, verse tomaat en vooral naar meer. Ik druk haar tegen me aan. Ze protesteert niet. En dan lopen we naar het centrum van de stad. Niet goed wetend of we arm in arm of hand in hand moeten lopen. "Dat je zachte handen hebt, omdat je niet gewoon bent om te werken", pruilt ze. Even later pakt ze ongegeneerd mijn brieventas en bladert ze door mijn persoonlijke spullen. "Lelijke pasfoto's" en ze glimlacht. Mijn hart voelt op dat eigenste moment al lang als een bolletje gesmolten kaas. Ondertussen glij ik met mijn duim en wijsvinger langs haar nekwervels. Ze geniet. Oók van de zon natuurlijk. Al bij al is het korte ontmoeting. Hooguit anderhalf uurtje, waar ik maanden op gewacht heb. Maar het was even heilzaam als een lange vakantie, spa thermae en hoogtezon incluis.

Daarna loop ik naar Sint-Baafs, waar ik ga kijken naar het Lam Gods. Ik heb het meesterwerk al enkele keren gezien en geniet er elke keer weer van. Mijn oog valt op enkele heren die linksonder het Lam staan. Ze hebben lange baarden die vast donzig aanvoelen. Grijs. Of liever donker met witte haren ertussen. De Gebroeders van Eyk moeten geweten hebben wat mannen met baarden zijn. Daarna loop ik door naar de Korenmarkt en hou halt bij het Damberd. Ze was nog niet eens geboren toen ik daar vroeger vaker kwam. Ik voel me licht in mijn hoofd en geniet na van haar stem. Dat ze nog iets mompelde over een hypotheek en zo, ben ik allang vergeten.

Voor het station zitten, liggen en hangen jongelui van allerlei pluimage van de zon te genieten. Een jonge vrouw zit wijdbeens op de kasseien. Door haar panties zie ik een grote bos schaamhaar. Maar ik neem er geen aanstoot aan en het bekoort me ook niet. Mijn gedachten zijn dan nog steeds bij dat lieve meisje. God, wat was dit een aangename middag !

photograph (ringo starr)

2011-04-08T12:52:00.000-07:00

photograph (ringo starr)

2011-03-29T15:59:00.001-07:00

het beste van (raymond van het groenewoud)

2011-03-29T15:53:00.001-07:00

Aan het kanaal waar ik soms langsfiets ligt een bootje te koop. 'Love Boat' is de naam van het ding. Ik probeer me voor te stellen wat voor triestige historie hierachter schuil gaat. Nee, interesse in zoveel verdriet heb ik niet ! Dan maar verder fietsen naar het haventje en op zoek naar een bootje met een leukere naam. Tot ik er een vind. Maar 't is helaas ook geen optie, vanwege uitermate gammel. Eigenlijk wil ik helemaal niet varen !

Ondertussen kijk ik met spanning uit naar volgende week...

photograph (ringo starr)

2011-03-23T11:54:00.000-07:00

photograph (ringo starr)

2011-03-21T11:16:00.001-07:00

always on my mind (willie nelson)

2011-03-20T01:47:00.000-07:00

Het is 's morgens vroeg nog veel te fris om blijgemoed op de fiets te kruipen. Nee, dan wacht ik nog liever tot de middag. Waardoor mijn tochten uiteraard behoorlijk korter uitvallen. Gewone uitjes van 40 tot 80 km.

Ondertussen laat het meisje weer van zich horen. Ik kon me al niet inbeelden dat ze dat niet zou doen. Wie weet zie ik haar binnenkort ?

photograph (ringo starr)

2011-03-20T01:35:00.001-07:00

photograph (ringo starr)

2011-03-02T14:00:00.000-08:00

zet die tv af (the jokers)

2011-03-02T13:33:00.000-08:00

Maanden heeft het geduurd. Vier om precies te zijn. Maar het leken eerder vier jaren. En dan plots vandaag een berichtje én een gesprek. Mijn geluk kon niet op.

Ondertussen zou deze blog toch maar gaan over mijn fietstochtjes. Vandaag reed ik via Hoek Van Holland en Maassluis naar Kwintsheul en Poeldijk. Toch mooi om zien hoe de natuur zich opmaakt om binnenkort de lente te vieren. Vooral in de weilanden achter het westland zijn de vogels opvallend actief. Ze hebben geen oog voor de eenzame fietser die ik ben. Moet dan ook uitkijken om geen watervogel omver te fietsen ! Ergens ter hoogte van kwintsheul hoor ik plots mijn naam. Het zijn René en Anne die op hun gammele opa- en omafietsen het Westland verkennen. Zal met die tegenwind van vandaag nog best tegenvallen. Dan weer de natuur in. Wist ik veel dat het mooiste moment van de dag pas 's avonds zou komen.

no dogs allowed (jose feliciano)

2011-02-08T11:21:00.000-08:00

Wat een mooie dag vandaag : het leek al lente. Dus de fiets op voor een rondje Westland. Voorbij Schipluiden trok ik het nieuwe Abtswoude-bos in. Prachtig gebied, wat een rust en vandaar naar Delft. Waar ik aan kruispunt kennismaakte met een leuk Chinees meisje. Niet eens een date gemaakt. Nee, ik dacht aan Gerda.

photograph (ringo starr)

2011-02-08T11:05:00.000-08:00

new years day (U2)

2011-01-08T11:01:00.000-08:00

Thuis gebleven met oudejaar. Niet eens om 7 uur opgestaan om mijn eerste koffie van het jaar in café de s. te drinken. Ik heb er niks meer mee. En dan denk ik aan Gerda, die vast naar nieuwjaarsbrieven luistert en voor de rest zich ook niet goed voelt bij dat soort bijeenkomsten.

Van midden december tot nieuwjaar lag er sneeuw. Nu het al enkele dagen dooit is bijna alle sneeuw hier verdwenen. Dus pas vandaag voor het eerst weer gefietst. Zware tegenwind naar HvH toe. Terugkomen was makkelijker.

(take a little) piece of my heart (janis joplin)

2010-12-12T14:10:00.001-08:00

Dat er nog een little room voor mij in haar hart is. Ik ben in dat kamertje geklommen. First things first : spinrag weghalen. En potten verf aanslepen. Bordeaux-rood. En het kersenhouten tafeltje erneer gezet. Met een kandelaar en twee kaarsen. Met zwaluw-lucifers de kaarsen en het openhaardje aangestoken. Klein maar warm. En dan Gerda met een smoesje naar binnengesleurd. "Jamaar ik ben ...", laat ik haar haar zin niet afmaken. Samen op de bank zitten. Handje vasthouden. "Raak me niet aan !" Ik trek er me niks van aan. Ik sluit de ramen, de rolgordijnen naar beneden en wat er toen gebeurde heeft niemand gezien. Soms rommelt het in haar hartje !

geen liedje vandaag

2010-11-28T13:10:00.000-08:00

Gisteren met enkele vrienden naar bandjes gekeken. Heel artistiekerig in een gekraakte kelder. Twee bandjes en een ouwe bluesman. Het Libanese meisje, met dezelfde voornaam als Gerda, vroeg om tijdens een liedje te buikdansen. Dat kon. Iedereen blij, ondanks de kou. Kippenvel, maar dat kwam niet door de temperatuur. Plots dacht ik terug aan de jaren '70. Parka, jeans, eenvoud. Of wacht : een geel-blauwe plastic regenjas met een "kernenergie, nee bedankt"-sticker. De versterkers en de andere stokoude apparatuur helpen vlijtig mee aan die droom. Het doet me allemaal een beetje mijn zorgen vergeten.

Toch had ik niet verwacht dat het zo pijnlijk zou zijn. Ze heeft me afgewezen, maar op een lieve manier. En dat ik nog altijd een kamertje in haar hart heb. Moest ze weten hoe graag ik eens in dat kamertje zou toeven. Pathetisch gewauwel. Aargh.

Ondanks de vroege vrieskou vandaag een fietstocht gemaakt. Zo'n 70 km. Het nieuwe rondje via Hoek Van Holland, Vlaardingen en Delft weer naar huis. De zon scheen over de witgerijmde duinen en velden. Mooi.